Een paar weken geleden meldde ik me ziek. Ik had al een week hoofdpijn, mijn spieren deden zeer en mijn stem klonk ook al dagen niet zoals het zou moeten zijn.

Ik had het dus wel aan kunnen zien komen. En ik sluit niet uit dat mijn omgeving dat zelfs deed. Alleen ik zelf niet. Of eigenlijk misschien ook wel.

Maar wie meldt zich nu ziek met een verkoudheid? De agenda stond vol, het leven ging door, en ik dus ook.

Totdat.

Het weekend niet lang genoeg bleek en ik op maandagochtend echt niet verder kon. Daar zat ik dan, op mijn bank te kijken naar de muren van mijn woonkamer.

Uiteraard zei ik al die eerste middag: ‘vervanging voor morgen is niet nodig, want dan ben ik er gewoon’. Mijn collega’s waren zo verstandig het maar wel gewoon te regelen.

De ontzettend goed bedoelde reacties in de trant van ‘zorg je wel goed voor jezelf’ bezorgden me het idee dat ik gefaald had.

Weer niet op tijd aan de rem getrokken.
Weer mezelf voorbij geleefd.
Weer niets geleerd van de vorige keer.

En toch is dat niet waar. Want twee jaar geleden zat ik al vier maanden op die bank naar mijn muren te staren en was het einde daarvan nog bepaald niet in zicht. En ook vorig jaar, toen ik al lang weer werkte, was ik waarschijnlijk nog veel langer doorgegaan voordat ik tot stilstand was gekomen.

Ja, ik had het aan kunnen zien komen.
Ja, ik had eerder kunnen stoppen.
Maar ik had ook nog langer door kunnen gaan.

Want hé, ik ben die maandagochtend wel gestopt. En na twee dagen had ik ook echt weer zin en energie om aan het werk te gaan. Heel verstandig heb ik het toen zelfs bij een halve werkdag gelaten. Toegegeven, dat was niet zonder enig aandringen van collega’s.

Dus. Ben ik eigenlijk best trots op mezelf.

Natuurlijk was het fijn geweest als ik een weekje eerder ingegrepen had. Dan had ik wellicht alleen maar een beetje hoeven remmen en was stilstand niet eens nodig geweest.

Dus als iemand me kan vertellen hoe je ervoor zorgt dat je niet altijd in de hoogste versnelling leeft, houd ik me aanbevolen.

Tot die tijd, heb ik blijkbaar gewoon nog iets te leren. En net als iedereen heb ik daar tijd voor nodig.

Dat heb ik dan in ieder geval al wel geleerd.