Wéér.

Tweede Pinksterdag, half zeven 's ochtends. Ik had mezelf toestemming gegeven de wekker niet te zetten, maar was wakker geworden van de buikpijn. Slapen was verleden tijd. De vrijdagmiddag ervoor had ik een tweede gesprek bij een consultancybedrijf. Daar waar ik vooraf heel ontspannen was en het gesprek een prettige kennismaking, kon ik nu letterlijk …

Continue reading Wéér.

“Wil je nu medelijden of een nieuwe baan?”

Zo luidde onlangs de vraag van een recruiter. Ik was eerlijk geweest over mijn neiging teveel van mezelf te verwachten. Heel normaal, dacht ik, om naast je zwakke punten ook je valkuilen te benoemen. Niet naar zijn idee, zo bleek, want: "welke werkgever zit er nu te wachten op iemand met een burn-out risico?" Het …

Continue reading “Wil je nu medelijden of een nieuwe baan?”

Ik wil je graag zeggen dat het beter met me gaat

Maar dat is gewoon niet altijd waar. Nu ik niet meer met een standaard “druk” kan antwoorden, lijk ik die vraag nog vaker te krijgen dan normaal: hoe gaat het met je? Ik bedoel niet al die keren dat het simpelweg een variatie is op “goedemorgen”. Ik heb het juist over al die vrienden, collega’s, …

Continue reading Ik wil je graag zeggen dat het beter met me gaat