Een week of wat geleden ging ik, voor het eerst in maanden, weer uit eten met een vriendin. We fietsten door de stad, de zon scheen op de gracht, de terrassen zaten vol en het geroezemoes steeg op van de werven: Utrecht op z’n aller-allermooist. Even leek het leven weer normaal. En gelukkig zijn er …
Author: meisjeonderweg
Niets bijzonders
Mijn vorige post riep heel wat reacties op. Begrijpend, bemoedigend, geschrokken soms. Collega's die appten, vrienden die me opzochten, contacten van lang geleden die hun verhaal met me deelden. Maar de meest rake reactie was die van mijn broer die me belde en zei: "Maar Erika, dat is toch niets bijzonders?!" Niets bijzonders?Ik had zojuist …
Het gaat niet steeds een beetje beter.
Soms loop ik gewoon vast. Of ga ik heel hard onderuit. Het is deze maand drie jaar geleden dat ik mijn baan opzegde. Een beslissing waar ik geen moment spijt van heb gehad. Het startpunt van een confronterende periode. Het begin van deze blog. En echt, het gaat veel beter met me dan toen. Ik …
Vakantiestress
De meeste mensen hebben er van tevoren last van. Mijn onderburen bijvoorbeeld, bij wie een week of wat geleden op zondagmiddag de hele tuin bezaaid lag met kledingstukken, waartussen ze driftig heen en weer renden. Ze hadden een dag eerder besloten toch op vakantie te gaan en zouden die avond vliegen. Best iets bij voor …
(Niet) te fixen
Volgens psychiater Dirk de Wachter zijn we geobsedeerd door geluk: We zijn te zeer bezig met gelukkig zijn. We willen zo nodig dat alles altijd leuk, leuk, leuk is. Je zou zeggen dat ik na vijftien blog posts vol worstelingen met het leven daar niet meer zo’n last van had. Maar dat is helaas niet …
Dat heb ik dan in ieder geval al wel geleerd
Een paar weken geleden meldde ik me ziek. Ik had al een week hoofdpijn, mijn spieren deden zeer en mijn stem klonk ook al dagen niet zoals het zou moeten zijn. Ik had het dus wel aan kunnen zien komen. En ik sluit niet uit dat mijn omgeving dat zelfs deed. Alleen ik zelf niet. …
Continue reading Dat heb ik dan in ieder geval al wel geleerd
‘Waarom raakt dat je nu zo?’
Er hoeft niet veel voor te gebeuren: een oprecht ‘hoe gaat het’ op een dag vol pijn; het gevoel van onmacht als een ander niet begrijpt wat ik bedoel; dat moment waarop aan het einde van een lange dag net ook nog net mijn yoghurt op is in de supermarkt. En daar gaan ze. De …
Dapper.
Dapper. Stoer. Het zijn de woorden die ik in de afgelopen weken het meest gehoord heb in reactie op mijn laatste blog en het artikel dat daarna verscheen. En - laat ik mezelf niet bescheidener voordoen dan ik ben - dat streelt me. Ik houd van het podium, plankenkoorts is me altijd vreemd geweest. Ik …
We durven gewoon niet
Met nog één verjaardag te gaan voor mijn dertigste en meer dan tien jaar sinds mijn eerste en laatste echte vriendje mag ik me er wel toe rekenen: de singles. In mijn geval, meer specifiek: de christelijke singles. Een vreemde groep, als je het mij vraagt. Niet enkel vanwege de nogal scheve man / vrouw …
Ik ben niet mijn pijn
Het maakt me boos. Iemand met een burn-out die je gewoon tegenkomt op feestjes, terwijl voor mij - enkel overspannen - een enkele koffiedate al teveel kon zijn. Een ander die tegen me klaagt over een zere schouder, blijkbaar niet beseffend dat ik van de afgelopen drie jaar misschien vier dagen pijnvrij ben geweest. Een …
Een meisje onderweg 